بازگشت به سبک خودم

باز جوییم روزگار وصل خویش

تصمیم گرفتم که در زیستن پلاس بعد از دو سال کم و بیش نوشتن به صورت تخصصی ادامه بدهم. از اول هم مسیر مشخصی نداشتم اما یک چیز جالب همیشه صدایم می‌زد. یادم میاد اول برای همین زیستن پلاس نقشه دکوراسیون و سبک زندگی کشیده بودم. بعد کلا پاک کردم با اینکه چندتا جزوه نوشتم و یکی هم در اینترنت هست به اسم آشپزخانه دلخواه من. چه کارهایی که نکردیم. حتی دو تا اینفوگرافی هم درست کردم که یکی را هنوز دارم.

بعدتر زیستن پلاس کلا تغییر کرد و پاکش کردم و باز از اول. اما اینبار دلنوشته بود و چیزهایی که دوست داشتم. یاد روزهایی افتادم که وبلاگ داشتم نه یکی نه دوتا، البته هرگز تخصصی ننوشتم همیشه دست نوشته بود. از پرشین بلاگ که یادش بخیر هک شد دامنه تا بلاگفا و چه حالی می‌کردیم. برای قالب درست کردن که متفاوت باشیم چه دردسرها می‌کشیدم. الان اصلا خبر ندارم توی تاریخ هستند یا نه. تنها وبلاگی که دوست داشتم و خواستم جدی ادامه بدهم گارسیلوانیا بود که چندتا پست بیشتر نذاشتم. اما هنوز توی کامپیوتر دارم.

آره گارسیلوانیا و معنی‌ هم ندارد. من از این اسم‌ها زیاد درست کردم و می‌کنم. حتی یک زبان شخصی دارم. پس تعجب نکن.

خلاصه همین نوشتن دوباره حس نوشتن را بعد از چندسال دوباره برای من زنده کرد. الان هم می‌نویسم اما رسیدم به همان حسی که گفتم از اول صدا می‌کرد و این‌ها را مدیون زیستن پلاس هستم. (این هم یک اسم دیگر البته ترکیبی نه من درآوردی که اگر از اول به من بود این هم من درآوردی بود.)

بعد از مدت‌ها برگشتم به تمرین‌های گذشته کنگفو و حتی کاراته. تمرکز، مدیتیشن، ذن (چن) هرچی اسمش هست فرقی ندارد اما خیلی کمک کرد. همیشه سبک زندگی برایم جالب بود و هست و در حقیقت سبک زندگی من فعلا این است یعنی بوده و هنوز هم هست.

یک زمانی دوره درست کردم به تاکید و گیر دیگران برای همین زیستن پلاس تا چند ماه قبل هم بود ولی نه من حوصله ایمیل مارکتینگ داشتم نه زیستن پلاس هدف خاصی برای اینکار داشت و نه مردم که بیشتر دیگر دوستانم شدند مچل چنین کارهایی هستند. اینجا من فقط نوشتم چون دوست داشتم بنویسمشان. و نوشتم.

حالا تصمیم دارم از تجربه‌ام در سبک زندگی به این مدل که هنوز اسم درستش را پیدا نکردم، بنویسم. سبکی از دل هنرهای شرقی مثل ذن و زیبایی غربی مثل مینیمالیسم و عمق ایران مثل تصوف مثل مراقبه. شاید اسمش را بگذارم «تاراس مگنولیوم» کی به کیست اسم است دیگر.

چند روز پیش با خودم فکر می‌کردم که شاید من هرگز فایتر نبودم برای همین جز چندتا مسخره بازی و کسب نشان‌های خنده‌دار جلوتر نرفتم. حقیقتش چندین بار هم از رینگ اخراج شدم متاسفانه خشونت دیسکوالیفای دارد. اما آرامم می‌کرد یک زمانی شاید اکثر پسرها این خشونت را داشته باشند ولی من اینجا آرامم می‌کرد.

در حقیقت عمق مطلب بود که من را آرام می‌کرد.

حالا هم یک دستی دیگر بر سر و گوش این زی پلاس (ز+) کشیدم. اینبار تخصصی برای فرهنگ ذن، مینیمالیسم و سبک زندگی می‌نویسم باز هم سبک خودم به بیانی دیگر. همانطور که همیشه برای خودم اول بعد برای دلم نوشتم. اما با همین نوشتن‌ها دوستان همدلی پیدا کردم که ارزششان از هزاران انسان بیشتر است.

امیدوارم هم من، هم تو و هم رهگذری که از همین مسیر می‌گذرد روزگار را خوش کنیم. روزگار که خودش حوصله خوشی ندارد.

2 دیدگاه برای بازگشت به سبک خودم

  1. مریم گفت:

    سلام اقا علی رضا
    عید رو بهتون تبریک میگمم و سالی پر از نشاط رو براتون ارزو دارم.
    نوشته های سایت هنوز به روز نشده:( اگر میشه زودتر به روز کنید :))
    مسیر زندگیم رو پیدا کردم ولی دوست دارم سبک زندگی منحصر به فرد خودم هم داشته باشم از کجا شروع کنم؟:)

    • سلام مریم عزیز
      ممنون و سپاسگزارم. من هم نوروز رو بهت تبریک می‌گم و آرزوی بهترین‌ها را برات دارم.
      این مدت درگیر چندتا کار بودم که در حقیقت اشتباه بود غیر از دوکار. البته درس‌های خوبی بود:)
      از طرفی اینجا رو منسجم کردم برای همین همه چیز نمی‌نویسم مگر توی وبلاگ شخصیم.

      خیلی خبر خوبی بود، خیلی خوشحالم که مسیرت رو پیدا کردی. راستش سبک زندگی منحصر به فرد دو دیدگاه داره. یکی اینکه هرکسی سبک خودش رو داره و دیگری اینکه یکسری‌ها سبک‌های مشابه دارند (گروه بندی لایف استایل‌ها).
      من راهنمای کامل و خوبی برای سبک زندگی یا به قولی لایف کوچ نیستم و نخواهمم بود چون علاقه‌ای ندارم. شاید بهتر باشه و منم پیشنهاد می‌کنم چندتا استاد یا به قول تازه جدیدا چندتا منتور و کوچ داشته باشی. که ترجیحا استاد نه کسی که اسمشو گذاشته استاد حواست باشه که عمرت پای درس چه کسی میره. یه وقت پای درس یه خری نره!

      فقط می‌تونم بهت بگم اول از دیدگاه دوم شروع کن ببین چه سبکی برات لذت بخشه کسایی که میشناسی چه اطرافیان چه خارج چه داخل چه در طول تاریخ. مطمئنا یکی و یک سبک نخواهد بود. چیزهایی که دوسداری انتخاب کن و نزدیک بشو با انجام دادن کارهای اونا.
      مثلا کسی دوسداره مثلا سبک شاعرانه داخل زندگیش باشه خب باید شعر بخونه زیاد و سعی کنه شعر بگه (البته یه مقدار زیاد به استعداد هم ربط داره).
      یا کسی دوسداره سبک زندگیش سالم هم باشه پس تو بخش غذا و تحرک باید چیزی وارد کنه.

      همینطوری کم کم سبک زندگی یا لایف استایل شکل می‌گیره. بعد نوبت دیدگاه اول میشه که کارهایی که دوسداره انجام بده تا سبک زندگی منحصر به فردت ساخته بشه. به همین سادگی اما …

      اما همه این‌ها وقتی درست میشه و یه چیز کیلویی نمیشه که ذهن آگاهی () داشته باشیم به طور خیلی ساده اینکه توجه داشته باشیم بی‌خودی از کنار چیزی رد نشیم.
      کارهایی رو کنیم و چیزهایی رو داشته باشیم که برامون با ارزش هستن و دوستشون داریم. ارزش پیشرفت، ارزش شخصی و …
      هروقت اینطور بشیم بیداریم و خودمونیم.

      این چیزی که من کامل درک کردم گرچه خیلی بیشتر. اما برای یه کامنت کافیه:)

      توی یک جمله
      «خودت باش و زندگی کن»

  2. دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *